หมิ่นโฮ่ว, 12 ธ.ค. (ซินหัว) — “ตอนฉันอายุ 7 ขวบ ฉันได้ต้องช่วยพ่อที่ตัวหนัก และขยับไปไหนมาไหนเองไม่ได้ให้นั่งรถเข็น ตอนนั้นฉันรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่ยากลำบากมากจริงๆ ค่ะ” หวงซือหลินเล่า

หวงซือหลินเกิดเมื่อปี 1995 ที่หมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งกลางภูเขา ในอำเภอหมิ่นโฮ่ว มณฑลฝูเจี้ยน ตอนอายุ 4 ขวบ หวงจิ้งเหลียง พ่อของเธอพลัดตกลงมาจากนั่งร้านและกลายเป็นอัมพาตรุนแรง ต่อมาเมื่อเธออายุได้ 7 ปี แม่ของเธอก็อำลาโลกไป หลังจากนั้นหน้าที่การดูแลพ่อทั้งหมดก็ตกมาอยู่บนบ่าเล็กๆ ทั้งสองข้างของเธอ

ตลอด 17 ปีที่ผ่านมา ทุกๆ วันหวงซือหลินต้องคอยดูแลพ่อตั้งแต่เช้าจรดเย็น ตั้งแต่กิจวัตรประจำวัน อย่างล้างหน้าล้างตา แปรงฟัน เปลี่ยนเสื้อผ้า หุงหาอาหาร ไปจนถึงหน้าที่การดูแลคนพิการ เช่น คอยพลิกตัวและนวดคลายกล้ามเนื้อให้พ่อ ยังไม่รวมหน้าที่เล็กๆ น้อยๆ อีกมากมาย

“ซือหลินเป็นลูกสาว เป็นแก้วตาดวงใจของผม แทนที่ลูกจะได้มีชีวิตวัยเด็กที่สนุกสนานและสวยงามเหมือนเด็กคนอื่นๆ แต่กลับต้องมาแบกรับหน้าที่อันยากลำบากนี้ ในฐานะพ่อ ผมรู้สึกติดหนี้บุญคุณลูก แต่ในขณะเดียวกันผมก็ดีใจมากจริงๆ ที่มีลูกสาวที่ดีแบบเธอ” หวงจิ้งเหลียงเผยความรู้สึก

“พ่อเองก็คงไม่มีความสุขหรอกที่ต้องเจอเรื่องแบบนี้ ยังไงฉันก็ต้องดูแลพ่ออยู่แล้ว เพราะมันเป็นหน้าที่ของคนเป็นลูก” หวงซือหลินกล่าวขณะนวดขาให้พ่อ

อุปสรรคและปัญหาที่หวงซือหลินเผชิญทำให้เธอมุ่งมั่นเข้มแข็งและมีความมั่นใจในตนเองมากขึ้น ในปี 2019 เธอได้รับเลือกให้เป็นบุคคลตัวอย่างด้านศีลธรรมของเมืองฝูโจว “แม้ว่าในอดีตฉันจะต้องเผชิญกับวันเวลาที่ยากลำบาก แต่การอยู่กับพ่อทำให้ฉันเรียนรู้หลักสัจธรรมของชีวิต พ่อมักจะสอนฉันเสมอว่าเกิดเป็นคนต้องมีหัวใจที่เปี่ยมด้วยความรัก ความซื่อสัตย์ และรู้จักขอบคุณ ตอนนี้ฉันโตแล้ว ฉันจะยิ่งมุ่งมั่นพยายามให้มากขึ้นอีก” หวงซือหลินกล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

 

ข่าวที่เกี่ยวข้อง:

copied!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.