ปักกิ่ง, 2 ม.ค. (ซินหัว) – นักวิจัยชาวญี่ปุ่นค้นพบว่าการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในกระบวนการวิวัฒนาการของสมองอาจทำให้คนเรากังวลและหดหู่ง่ายขึ้น

เว็บไซต์ไซเอนซ์เดลี่ (Science Daily) ของสหรัฐฯ รายงานว่า สารสื่อประสาทเช่น เซโรโทนินและโดพามีน นั้นมีบทบาทสำคัญต่อภาวะอารมณ์และการรับรู้ของสมองมนุษย์

ทีมวิจัยที่นำโดยมหาวิทยาลัยโทโฮคุ ประเทศญี่ปุ่น ได้ทำการผลิตซ้ำ (reconstruction) พาเวสิคูลาร์ โมโนอามีน 1 (VMAT1) หรือโปรตีนที่ขนส่งสารสื่อประสาทและควบคุมสัญญาณเซลล์ประสาท ของบรรพบุรุษมนุษย์ พร้อมทั้งแสดงถึงการเปลี่ยนแปลงด้านการรับสารสื่อประสาทในกระบวนการวิวัฒนาการทั้งหมดของมนุษย์
ร่างกายมนุษย์ประกอบด้วยเซลล์นับล้าน แต่ละเซลล์มีชุดคำสั่งที่กำหนดไว้ ซึ่งจะประกอบเป็นสารพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิต ข้อมูลทางพันธุกรรมเหล่านี้เรียกว่าจีโนม นักศึกษาปริญญาเอกชื่อซาโต้ ยามาโตะ และศาสตราจารย์คาวาดะ อากิยาม่า แห่งสถาบันวิจัยชีววิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทโฮคุ เคยค้นพบก่อนหน้านี้ว่า VMAT1 คือหนึ่งในยีนส์ที่มีการเปลี่ยนแปลงในระหว่างการวิวัฒนาการของมนุษย์

VMAT1 ประกอบด้วยการกลายพันธุ์สองอย่างอันมีลักษณะเฉพาะของมนุษย์ นั่นคือเกิดการเปลี่ยนแปลงของตำแหน่งจีโนม ซึ่งแสดงผลให้เห็นจากกรดกลูตามิก (Glu) ตำแหน่งที่ 130 ที่กลายเป็นกรดไกลซีน (Gly) และกรดแอสพาราจีน (Asn) ตำแหน่งที่ 136 กลายเป็นทรีโอนีน (Thr)
การวิจัยก่อนหน้านี้บ่งบอกว่า ยีนส์ที่มีการผันแปรของตำแหน่ง 130Gly/136Thr จะลดการรับสารสื่อประสาทลง ซึ่งเกี่ยวข้องกับระดับความกังวลใจหรือความเศร้าหมอง

ในการวิจัยนี้ สองนักวิจัยชาวญี่ปุ่นและเพื่อนร่วมงานได้แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงเชิงวิวัฒนาการในการขนส่งสื่อประสาทของ VMAT1

ก่อนอื่น พวกเขาใช้สารเรืองแสงวัดปริมาณและสภาพการขนส่งสารสื่อประสาทในจีโนไทป์ (Genotype) แต่ละแบบ และเมื่อนำมาเทียบกับยีนที่ผ่านการวิวัฒนาการมาแล้ว (130Gly/136Thr) พบว่าโปรตีน VMAT1 ของบรรพบุรุษ (130Glu/136Asn) มีการรับสารสื่อประสาทมากกว่า ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นว่ายีนที่ผ่านการวิวัฒนาการแล้วนั้นสัมพันธ์กับความกังวลและเศร้าหมองของมนุษย์

“ผลการวิจัยของเราแสดงว่า บรรพบุรุษของเราอาจสามารถรับความกังวลหรือเศร้าหมองในระดับสูงกว่าเราได้” นักวิจัยกล่าว และยังหวังว่าการค้นพบนี้จะช่วยให้เราเข้าใจจิตวิทยาแบบต่างๆ ของมนุษย์ในเชิงลึก รวมถึงโรคจิตเภทด้วย

ก้าวต่อไปของนักวิจัยก็คือค้นหาว่าการเปลี่ยนแปลงในลักษณะดังกล่าวจะส่งผลกระทบอย่างไรต่อประสาทและพฤติกรรมของหนู เพื่อสร้างความกระจ่างว่าความผิดปกติเหล่านี้กระตุ้นวิวัฒนาการสมองของเราอย่างไร “นี่จะเป็นหลักฐานอันน่าตื่นตะลึงที่พิสูจน์ว่าพันธุกรรมของเราเชื่อมโยงกับการวิวัฒนาการสมอง”

ข่าวที่เกี่ยวข้อง:

copied!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.